De zes soorten plekken en waar elk goed voor is
Weten waar je een baan vindt, is vooral weten welke van deze soorten past bij het werk dat je wilt. Elke soort bereikt een ander deel van wat er te krijgen is, dus meer dan één gebruiken verbreedt wat je ziet. De National Careers Service van het Verenigd Koninkrijk noemt bijvoorbeeld vacaturebanken, websites van werkgevers, recruitmentbureaus, netwerksites, banenbeurzen en gespecialiseerde branchesites onder de plekken waar vacatures worden geplaatst.
- Vacaturebanken en aggregators geven je in één zoekopdracht de breedste keuze, vaak met meldingen voor nieuwe vacatures.
- Carrièrepagina’s van werkgevers bevatten de eigen vacature en het eigen formulier van de werkgever, voor de plekken waar je al wilt werken.
- Recruiters en bureaus zetten een persoon tussen jou en de functies die hun opdrachtgevers vervuld willen zien.
- Publieke arbeidsbemiddelingsdiensten zijn de eigen vacaturezoeker van de overheid, soms met adviseurs, en in Europa een route naar werk in een ander land.
- Professionele netwerken geven je een profiel dat recruiters kunnen vinden, en een manier om mensen binnen een team te bereiken.
- De mensen die je kent brengen nieuws over een vacature, en een naam om aan te schrijven.
Vacaturebanken en aggregators
Een vacaturebank is een site waar werkgevers en bureaus hun vacatures plaatsen. Een aggregator verzamelt vacatures uit andere bronnen, waaronder vacaturebanken en carrièrepagina’s van werkgevers, en toont ze in één zoekopdracht. Check voordat je voor een site kiest drie dingen op de eigen pagina’s van de site: de landen die ze dekt, wat ze je kost en waar je sollicitatie heen gaat.
- Sommige sites hebben voor elk land een aparte versie, terwijl andere veel landen dekken via één locatiefilter. In beide gevallen laat de landenlijst of het filter zien of de plek waar je wilt werken wordt gedekt.
- Sommige sites rekenen werkzoekenden geld voor extra functies. Hun prijs- of helppagina’s zeggen wat gratis is, wat niet, en of je een betaald abonnement nodig hebt om te solliciteren.
- De solliciteerknop, en de pagina die hij opent, laten zien waar je sollicitatie heen gaat. Sommige vacatures sturen je naar het eigen sollicitatieformulier van de werkgever; andere gebruiken een formulier op de site dat je gegevens doorgeeft.
Komt een site door deze check heen, sla dan op die site een zoekopdracht op voor elke functie die je wilt, zodat nieuwe vacatures naar je toe komen.
Carrièrepagina’s van werkgevers
Weet je al waar je zou willen werken, ga dan naar de bron. Maak een korte lijst met werkgevers en zoek van elk de carrièrepagina: de link staat vaak onderaan de homepage, onder een naam als Carrière, Vacatures of Werken bij, en een zoekopdracht met de bedrijfsnaam en het woord “carrière” vindt hem ook.
De carrièrepagina bevat de eigen versie van de werkgever van een vacature. Heb je de baan eerst op een vacaturebank gezien, open dan de pagina van de werkgever voordat je solliciteert: de data, de plaats en de eisen daar zijn die van de werkgever, en het formulier gaat rechtstreeks naar de werkgever. Sommige carrièrepagina’s laten je ook een melding instellen of je aansluiten bij een talentenpool, wat de moeite waard is voor de paar werkgevers die je het meest aanspreken.
Lees de vacature zorgvuldig voordat je solliciteert; hoe je een vacature leest behandelt waar je op let, van de taken tot de rode vlaggen die het checken waard zijn.
Weet je nu waar je moet zoeken? Zet eerst je cv op in CVder, en zoek dan vanuit je account naar vacatures.
Recruiters en recruitmentbureaus
Recruiters zijn er in drie soorten. Een recruiter bij een bureau vervult functies voor opdrachtgevende werkgevers en kan je voor meerdere ervan voordragen. Een interne recruiter werkt voor één werkgever en behandelt de vacatures ervan. Een headhunter is iemand die mensen benadert, vaak voor senior of gespecialiseerde functies, en vaak het eerste contact legt.
De National Careers Service stelt voor een bureau te vragen of het jouw soort werk behandelt, en merkt op dat je je bij meer dan één kunt inschrijven. Doe je dat, vraag dan elk bureau je te laten weten voordat het je cv naar een werkgever stuurt, zodat voor dezelfde baan niet twee sollicitaties van jou via twee routes binnenkomen.
Wat de kosten betreft, hangen de regels af van het land. In het Verenigd Koninkrijk stelt GOV.UK dat recruitmentbureaus je geen vergoeding in rekening mogen brengen voor het vinden of proberen te vinden van werk, met andere regels voor entertainment- en modelbureaus. Een bureau daar mag kosten rekenen voor extra’s zoals het schrijven van een cv of training, maar kan je niet verplichten die te kopen als voorwaarde om werk voor je te zoeken. Check elders de officiële pagina van je land voordat je een bureau iets betaalt.
Schrijf je een recruiter over een specifieke vacature, dan behandelt hoe je een recruiter mailt over een vacature het bericht, van de onderwerpregel tot de opvolging.
Publieke arbeidsbemiddelingsdiensten
Publieke arbeidsbemiddelingsdiensten zijn de eigen vacaturezoeker van de overheid, soms met adviseurs met wie je kunt praten. Drie voorbeelden, elk beschreven vanaf de eigen pagina’s:
- In het Verenigd Koninkrijk laat Find a job op GOV.UK je fulltime- of parttimebanen vinden en solliciteren in Engeland, Schotland en Wales. Noord-Ierland heeft een andere dienst, waarnaar dezelfde pagina verwijst.
- In Duitsland beheert de Bundesagentur für Arbeit (het federale arbeidsagentschap) Jobsuche, die banen en leerplaatsen doorzoekt op vakgebied, plaats en straal. Toen we de startpagina in november 2026 openden, was die in het Duits, zonder taalschakelaar op die pagina.
- Voor werk in heel Europa laat EURES, het portaal van de European Employment Services, je zoeken naar banen in Europa, via zijn link een Europass-cv maken en chatten met EURES-adviseurs.
De vacatures bij een publieke dienst en op de commerciële vacaturebanken hoeven niet dezelfde te zijn, dus één vaste zoekopdracht daar is het houden waard, ook als het grootste deel van je zoektocht elders plaatsvindt.
Professionele netwerken en de mensen die je kent
Een professionele netwerksite doet twee dingen: ze toont vacatures en ze laat recruiters en hiring managers je vinden. Houd de functietitels en data op je profiel gelijk aan die op je cv, want een recruiter kan beide lezen en kan het merken wanneer ze verschillen.
De mensen die je kent zijn de andere helft. Vertel oud-collega’s, studiegenoten en vrienden welke functie je wilt en waar, in twee zinnen die ze kunnen doorsturen. Biedt iemand aan je aan te bevelen, stuur dan de link naar de vacature en een cv dat daarop is afgestemd; hoe je je cv afstemt op een vacature laat zien hoe. Het cv dat je met een aanbeveling meestuurt, moet nog steeds bij de baan passen.
In CVder komt het zoeken naar vacatures na je cv: maak je account aan en begin met je cv.
Engelstalige banen in Duitsland en elders in het buitenland
Zoek je Engelstalige banen in Duitsland, in Berlijn of ergens anders, of in een ander land waar Engels niet de hoofdtaal is, dan gelden dezelfde zes soorten plekken. Drie dingen veranderen.
Ten eerste: zoek in beide talen. Vacatures in een land kunnen in de eigen taal of in het Engels zijn geschreven, dus doe elke zoekopdracht met de Engelse functietitel en met de plaatselijke. Probeer bij een publieke dienst waarvan de pagina’s in de plaatselijke taal zijn, zoals de Duitse Jobsuche hierboven, eerst de plaatselijke functietitel.
Ten tweede: lees eerst de taalregel. “Vloeiend Duits vereist” is een must-have; “Duits is een pré” is een nice-to-have. Het gedeelte over must-haves en nice-to-haves in hoe je een vacature leest laat zien hoe je de rest sorteert, en is het verstandig te solliciteren als je niet aan alle eisen voldoet behandelt het geval waarin de taal de eis is die je mist.
Ten derde: zie de taal van de vacature als een aanwijzing, niet als een belofte. Een vacature in het Engels doet vermoeden dat het team in het Engels werkt, maar de regel met eisen zegt of ook een andere taal nodig is. Schrijf je sollicitatie in de taal van de vacature, tenzij die om een andere vraagt.
Waar je mag werken is een aparte vraag, los van waar je zoekt: check de officiële immigratiepagina’s van dat land voordat je solliciteert. Voor andere Europese landen doorzoekt EURES (hierboven) vacatures in heel Europa en heeft het adviseurs die je kunt vragen.
Houd de zoektocht op één plek
Met vacatures uit meerdere bronnen verschuift het lastige deel van banen vinden naar ze bijhouden. Leg elke sollicitatie vast met waar je haar vond, de link en de datum; een sollicitatietracker noemt de kolommen die het houden waard zijn. Stem je cv af op elke vacature die je kiest in plaats van overal één versie te sturen, en hoor je niets terug, dan behandelt hoe je een sollicitatie opvolgt wanneer en hoe je schrijft.
CVder heeft ook een vacaturezoeker, voor ingelogde accounts: één zoekopdracht loopt over de vacaturebanken waarmee het is verbonden. In CVder komt die na je cv, dat je eerst opzet.